دختر بهشت

من دلم مي خواهد

خانه اي داشته باشم پر دوست

کنج هر ديوارش

دوستهايم بنشينند آرام

گل بگو گل بشنو

هرکسي مي خواهد

وارد خانه پر عشق و صفايم گردد

يک سبد بوي گل سرخ

به من هديه کند

شرط وارد گشتن

شست و شوي دلهاست

شرط آن داشتن

يک دل بي رنگ و رياست

بر درش برگ گلي مي کوبم

روي آن با قلم سبز بهار

مي نويسم اي يار

خانه ي ما اينجاست

تا که سهراب نپرسد دگر

خانه دوست کجاست؟

فريدون مشيري

آخر آتش فكند بر جانت

وقتی هستی آنقدر محو تماشا و در کنار تو بودن هستم  که از گذر سریع لحظات غافل می شوم

دوست دارم این لحظات کنار هم بودن را تا بی نهایت ادامه دهم...

وقتی هستی همه چیز "تو" می شود و من سراپا چشم

نمیدانی... نمیدانم.. هیچ کس نمی داند  که چه قدر عاشقت هستم

چه قدر برای کنار تو بودن پرپر میزنم

چه قدر همیشه نگرانت هستم

همیشه چشم به راهت هستم

خدایا این عشق پاک را از ما مگیر

هر روز بر این عشق فزونی بخش و آن را شعله ور تر کن

همه چی آرومه، تو به من دل بستی

 این چقدر خوبه، تو کنارم هستی

همه چی آرومه، غصه ها خوابیدن

 شک نداری دیگه، تو به احساس من

همه چی آرومه من چقدر خوشحالم

پیشم هستی حالا، به خودم می بالم

 تو به من دلبستی، از چشات معلومه

من چقدر خوشبختم، همه چی آرومه

خداحافظ ولی هرگز نخواهی رفت از یادم

خداحافظ و این یعنی در اندوه تو میمیرم
در این تنهایی مطلق که می بندد به زنجیرم
و بی تو لحظه ای حتی دلم طاقت نمی ارد
و برف ناامیدی بر سرم یکریز می بارد
چگونه بگذرم از عشق از دلبستگی هایم؟؟
چگونه می روی با انکه می دانی چه تنهایم؟؟
خداحافظ تو ای عابر شب های غزل خوانی

خداحافظ به پایان امد این دیدار پنهانی